Wimax (Worldwide Interoperability for Microwave Access) to technologia która umożliwia dostęp do Internetu przy wykorzystaniu łącza radiowego. Technologia Wimax oparta jest na 2 standardach: IEEE 802.16 a także ETSI HiperaMAN, dzięki którym możliwa jest współpraca między urządzeniami różnych producentów.
Szybkość transmisji danych łączy technologii Wimax określana jest na 75 Mb/s, co oznacza że może konkurować z tradycyjnymi rozwiązaniami przewodowymi. Niestety przy aktualnym stanie infrastruktury oraz dostępnym urządzeniom rzeczywista szybkość łączy wykorzystujących technologię Wimax nie przekracza 2 Mb/s. Tak niska szybkość to efekt kilku czynników. Ażeby móc uzyskać najwyższą szybkość odległość między stacja nadawczą a odbiornikiem nie może być większa niż 10 km. Praktycznie jednak, przez niewielką sieć nadajników warunek ten nie da się osiągnąć. Aczkolwiek największa odległość pomiędzy anteną nadawczą a odbiornikiem zapewniającą niezawodność wynosi 50 kilometrów. Jednakże w rzeczywistości odległość ta jest sporo mniejsza, spowodowana przez przeszkody będące na drodze sygnału od stacji nadawczej do anteny odbiorczej. Wszelaki budynek, drzewko, góra stojąca między anteną nadawczą a anteną odbiorczą zakłóca sygnał a co za tym idzie pogarsza usługę.
Urządzenia Wimax jest wykorzystywana zazwyczaj tam, gdzie nie ma dostępu do Internetu przy użyciu łączy przewodowych. Może także służyć do stworzenia bezprzewodowych miejskich sieci komputerowych (MAN).
marca 11